افسانه خودروهای سوپرلوکس «می باخ»
۲۵۹۵۴۶
۲۵ آبان ۱۳۹۴ - ۰۹:۰۹
۲۲۸۴۹ 
کارل می‌باخ با ساخت اولین خودرو، می‌باخ بر همگان روشن ساخت که به فکر ساخت چه نوع اتومبیل‌هایی است، اتومبیل‌های لوکس در بالاترین رده قیمت که با بالاترین تکنولوژی‌‌ها و تجهیزات لوکس تجهیز شده‌اند.
مجله تخت گاز - امیر محمود شصتی : بعد از مرگ گوتلیب دایملر در سال 1900 اوقات سختی برای ویلیام می‌باخ آغاز شد زیرا گوتلیب دایملر حامی او بود و مرگش سبب شد تا در نهایت در سال 1907 ویلیام می‌باخ کمپانی را ترک کند و به دوست خود کنت فردیناند زپلین ملحق شود.  در این زمان آشکار بود که کارل می‌باخ فرزند ویلیام می‌باخ هوش و استعداد پدرش را به ارث برده است و این مساله برای کنت زپلین نیز پنهان نبود و به همین دلیل به او که یک مهندس 30 ساله بود اعتماد  و وی را به عنوان سرپرست فنی کمپانی تازه‌تاسیسشان منصوب کرد.

کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ

کارل می‌باخ علاقه خود را به به طراحی خودرو تا قبل از پایان جنگ جهانی اول متوجه نشد یعنی زمانی که پیمان ورسای آلمان را از ساخت موتورهای هواپیما بازداشت. با ساخت اولین خودرو، می‌باخ بر همگان روشن ساخت که به فکر ساخت چه نوع اتومبیل‌هایی است، اتومبیل‌های لوکس در بالاترین رده قیمت که با بالاترین تکنولوژی‌‌ها و تجهیزات لوکس تجهیز شده‌اند.

این خط مشی تا پایان دوره ساخت اتومبیل توسط می‌باخ حفظ شد. آخرین نمونه تولیدی در سال 1941 از کارخانه خارج شد یعنی زمانی که کمپانی به دلیل جنگ‌جهانی دوم مجبور به توقف تولید شد. خودروهای می‌باخ همیشه بهترین بودند اما گران‌بهاترین نمونه‌های موجود نیز بودند بنابراين فقط ثروتمندان توانایی خرید  آن‌را داشتند.

در طول 20 سال تولید خودرو حدود 1800 دستگاه می‌باخ به مردم فروخته شد. در اصل می‌باخ فقط شاسی و موتور را می‌ساخت و اتاق توسط اتاق ساز‌‌ها ساخته می‌شد.  در این کلکسیون می‌باخ‌های گوناگونی مشاهده می‌شود که هر کدام به نوبه‌ای خاص و منحصربه‌فرد هستند. جالب است بدانید قدیمی‌ترین می‌باخ موجود در جهان نیز در این موزه نگهداری می‌شود!  در تصویر ویلیام می‌باخ را با کت سفید در یک اتومبیل ابتدایی دایملر مشاهده می‌کنید.

می‌باخ زپلین DS7
 
کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ

این مدل از سال 1930 الی 1934 تولید شد. عدد 7 در نام مدل آن به حجم موتور 7 لیتری‌اش اشاره دارد. اتاق DS7 موجود در موزه از نمونه‌ای خاص ساخته شده توسط Erdmann & Rossi است اولین صاحب این خودرو یک کارگردان سیرک بود، بعد‌‌ها این خودرو به صورت شاسی خالی در یکی از موزه‌های مونیخ به نمایش گذاشته شده و تا سال‌ها به همان‌صورت باقی مانده بود اما یک مجموعه‌دار موفق شد این خودرو را به روزهای اوجش بازگرداند. در سال 1996 قرار ملاقاتی با خانم Sembech krone  (اولین صاحب خودرو) صورت گرفت، که وی تا آن لحظه از وجود خودرويش اطلاع نداشت  و از شنیدن اوضاع اتومبيل‌ خود بسیار شگفت‌زده شد.



می‌باخ W5 SG

کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ

این مدل که در سال 1928 تولید شده وزنی بالغ بر 3 تن دارد و قدیمی‌ترین اتومبیل سرِپای می‌باخ است که در حال حاضر در جهان وجود دارد. تفاوت اصلی آن در مقایسه با مدل قبلی خود یعنی W3 موتور بزرگ‌تر آن است که 6 سیلندر است، 7 لیتر گنجایش دارد و 120 اسب‌بخار در 2800 دوربردقیقه تولید می‌کند، که  جایگزین موتور 5.7  لیتری 70 اسبی در مدل قبلی شده است.

یکی از نکات جالب در رابطه با مدل W5 آن است که موتور بسیار انعطاف‌پذیری دارد و با وجود گیرباکس 3 سرعته‌اش نیاز به تعویض دنده ندارد زیرا از 0 تا 120 کیلومتر را می‌شود با دنده دوم رفت و دنده اول فقط مخصوص مناطق صعب‌العبور یا کوهستانی است و دنده آخر سرعت را از 120 به 130 کیلومتربرساعت می‌رساند که این توانایی مدیون گشتاور فوق‌العاده 417 نیوتن‌متری موتور آن در 1200 دوربردقیقه است که رقم بسیار بالایی به حساب مي‌آيد و حتی امروز فقط در خودرو‌های نیرومند چنین رقمی مشاهده می‌شود با این تفاوت که این موتور گشتاوري با اين عظمت را در دور پایین به‌دست می‌آورد و این یعنی همانند موتور کامیون‌‌ها در دور‌های پایین می‌تواند کشش بالايي داشته باشد، در ضمن گیرباکس سکوئنشیال آن در تعویض دنده‌‌ها نیازی به گرفتن کلاچ‌ نداشت.

 همه این تکنولوژی‌‌ها سبب می‌شد تا قیمت خودرو بالاتر برود و در نهایت قیمت آن در سال 1928 به رقمی بین 31500 تا 33500 Reichsmark می‌رسید که در مقایسه با یک اوپل 7hp  حدود 7 برابر قیمت می‌خورد. بنابراین ثروت قابل‌توجهی نیاز بود تا توانایی خرید این خودرو را برای صاحبش فراهم آورد. اتومبیل موجود در موزه به دکتر وگلر تعلق داشت که دکتر خصوصی Enrico Caruso  خواننده مشهور اپرا بود، البته نمونه مشابه دیگری نیز به امپراطوری اتیوپی فرستاده شد.



می‌باخ زپلین DS 8

کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ

از سال 1931 تغییراتی روی مدل زپلین داده شد. به یاد داشته باشید که هر گاه نام زپلین می‌آید به معنی برترین و گران‌ترین سری محصولات می‌باخ است. پس از انجام تغییرات مدل جدید با نام DS 8 به بازار عرضه شد.

یکی از آن تغییرات نصب موتور 12 سیلندر 8 لیتری بود که به یک گیرباکس 7 سرعته متصل شده بود. این جعبه‌دنده یک سیستم وکیومی داشت که می‌باخ ابداع کرده بود و این سیستم نوعی پیش انتخاب‌کننده دنده مناسب برای گیرباکس بود. مجددا این تجهیزات جدید قیمت تمام شده را بالاتر برد و از آنجا که تقاضا برای این همه امکانات و تجهیزات کم بود باز هم شرایط اقتصادی و مالی کارخانه رو به وخامت می‌گذاشت. برای اینکه تصوری از تقاضای مردم برای برترین محصول می‌باخ داشته باشید باید بگویم که در این 20 سال تولید که 1800 دستگاه می‌باخ تولید شد فقط 200 دستگاه از آنها از مدل برتر زپلین و از این 200 دستگاه فقط 25 عدد آن از نمونه DS 8 بودند.

این مدل به لطف موتور 8 لیتری 200 اسبی خود توانایی دستیابی به سرعت 175 کیلومتربرساعت را دارا بود، مصرف سوختي در حدود 27 لیتر در هر صد کیلومتر داشت و آلایندگی CO2 آن به حدود 643 گرم در هر کیلومتر مي‌رسيد که نسبت به حجم موتور آن رقمی مناسب محسوب می‌شود. این خودرو در زمان تولید 35000 Reichsmark قیمت داشت و نمونه‌ای از آن در حراجی RM Auction  در سال 2012 به قیمت 1.3 میلیون دلار به فروش رسید.



خودرو مسابقه‌ای خاص با موتور هواپیما ساخته شده توسط می‌باخ

کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ

موتور عظیم‌الجثه 6 سیلندر 19.5 لیتری می‌باخ روی شاسی مرسدس  45 hp سوار شده است تا این خودرو به‌وجود بیاید. جالب آنکه در این موتور از تکنولوژی 5 سوپاپ در هر سیلندر استفاده شده که حتی امروزه نیز فقط در خودروهای بسیار مدرن استفاده می‌شود  و توانایی دستیابی به 300 اسب‌بخار در 1200 دوربردقیقه را برای آن امکان‌پذیر ساخته است.

این ماشین مسابقه‌ای به منظور استفاده در پیست افسانه‌ای بروکلند انگلیس طراحی شده است. این پیست 5 کیلومتر طول دارد و در سال 1907 گشوده شده و تا سال 1930 گسترش یافته است. در تصویر خودرو مسابقه‌ای را در کنار خودرو پروژه «بروتوس» در پیست بوکسبرگ مشاهده می‌کنید.



می‌باخ SW38

کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ

 مدل SW 38 دوتا مانده به آخرین مدل می‌باخ است که حجم موتور 6 سیلندر آن از 3.4 لیتر به 3.8 لیتر افزایش یافته اما قدرتش ثابت باقی مانده است.  دلیل این افزایش حجم کاهش کیفیت بنزین در اواخر دهه است. بنابراین قدرت 140 اسب‌بخار باقی ماند و جالب آنکه در سال 1939 برای مدل بعدی یعنی SW42 حجم موتور مجددا افزوده شد ولی قدرت خروجی ثابت ماند.

کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ

تا آنکه در سال 1941 تولید خودروهای می‌باخ متوقف شد و تا پایان جنگ ادامه نیافت. می‌باخ به ساخت موتور‌‌ها ادامه داد و در سال 1965 با شرکت MTU ادغام شد و تا جولای 2006 کمپانی‌‌ها متعلق به گروه MTU بودند و تحت نامTognum AG  به فعالیت می‌پرداختند. تمایلات می‌باخ را به تولید یک رودستر اسپرت لوکس به‌وضوح می‌توان در SW 38 مشاهده كرد.

کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ



می‌باخ اره

کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ

بعد از جنگ بسیاری از خودرو‌های نظامی برای استفاده مردم تغییر شکل دادند و این مساله سبب شد تا بسیاری از خودرو‌‌ها به گونه‌ای دیگر تبدیل شوند که کاملا با هدف طراحی آنها متفاوت بود. این نمونه خاص موجود به طور عمد مورد بازسازی قرار نگرفته است. این خودرو هنگام خروج از کارخانه یک اتومبیل لوکس با پرستیژ و با کلاس بود ولی بعد از جنگ به یک اره برقی سیار تبدیل شد.

کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ



خودرو مسابقه‌ای می‌باخ

برخلاف مرسدس، می‌باخ هرگز نقش گسترده‌ای در موتور اسپرت ایفا نکرد. اما جمعی از سرمایه‌گذاران خصوصی، نام می‌باخ را در یکی از شاخه‌های خاص اتومبیلرانی در دهه 20 سر زبان‌ها‌ انداختند.

کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ

آنها موتور غول‌پیکر می‌باخ زپلین را روی شاسی خودرو‌های سواری نصب و آن‌را به گیرباکسی عظیم وصل کردند. خودرویی که در تصویر مشاهده می‌کنید به نوعی نماینده آن دسته از خودروهاست. این مدل با موتور 23 لیتری 6 سیلندر خود توانایی تولید 300 اسب‌بخار را دارد و در واقع به منظور شرکت در مسابقاتی طراحی شده که در خط مستقیم شکل می‌گرفت و رکوردهایی در این زمینه ثبت می‌شد.

 مسابقات درگ که امروزه در سطح جهان برگزار می‌شود از اینجا شکل گرفت. بیشترین سرعت این نمونه در حدود 200 کیلومتربرساعت است و در واقع  این میزان جرات راننده است که سرعت را محدود مي‌كند. جالب آنکه در 200 کیلومتربرساعت موتور آن تنها 1050 rpm دور دارد.



می‌باخ SW 35

کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ

مدل اس‌دبلیو 35 از آن سری سدان‌های بزرگی بود که با موتور‌های کم‌حجم تجهیز شده بود. مثلا موتور 6 سیلندر 3.5 لیتری روی این نمونه قرار داشت و فنربندی‌‌های مستقل اکسل‌های جلو و عقب سواری لذت‌بخشی را به آن هدیه کرده بودند.

به‌خاطر استفاده از موتور‌های سبک‌تر، قیمت این مدل‌‌ها به‌طور قابل توجهی از سری زپلین ارزان‌تر بود. SW 35  موجود در موزه، سال‌ها در یکی از ادارات پست سوئیس در اختیار رئیس پست بود و از آن به منظور استفاده‌های دفتری و... بهره گرفته می‌شد.

 یکی از دلایل این مساله آن بود که در زمان تولید قیمت این می‌باخ در آلمان 23 هزار  Reichsmark محاسبه شد اما  به دستور رایش سوم در کشور‌های دیگر به قیمتی در حدود 11 هزار Reichsmark فروخته می‌شد.

مصرف سوخت آن 15.7 لیتر به‌ازای هر صد کیلومتر بوده و موتورش توانایی تولید 140 اسب‌بخار را داراست.



می‌باخ DSH
 
کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ

DSH به معنی Double Six Half است یعنی نصف 12 سیلندر. از آنجا که مدل‌های زپلین با موتور‌های 12 سیلندر عرضه می‌شدند و موتور‌های آنها بسیار گران‌قیمت بود بنابراين می‌باخ تصمیم گرفت مدل‌هایی را با موتور‌های 6 سیلندر عرضه کند تا تعداد بیشتری توانایی خرید می‌باخ را داشته باشند.

از این‌رو پس از عرضه W6 بلافاصله مدل  DSH نیز عرضه شد که موتور‌های 5.2 لیتری با قدرت 130 اسب‌بخار روی آنها نصب شده بود و حداکثر سرعتی معادل 140 کیلومتربرساعت را برای این مدل رقم می‌زد. هر چند نهایتا حدود 50 دستگاه DSH تولید شد زیرا کسانی که توانایی خرید می‌باخ را داشتند ترجیح می‌دادند مدل 12 سیلندر را بخرند. نمونه به نمایش گذاشته‌شده در موزه در سال 1934 تولید شده و در وضعیت کاملا اوريجینال قرار دارد و هرگز مورد بازسازی قرار نگرفته است.



می‌باخ 62
 
کلکسیون اسطوره‌هاي مي‌باخ

هنگامی که برند رولزرویس توسط ب‌ام‌و و برند بنتلی توسط VW مجددا رو آمدند، مرسدس فهمید که جایگاهی در این بخش جدید از بازار ندارد، بنابراين تصمیم گرفت تا این خلا را با عرضه محصولات جدید و بازپروری برند می‌باخ پر کند. بنابراین از سال 2002 مجددا عرضه می‌باخ شروع شد  و کد شاسی W240  مرسدس به آن اختصاص یافت که بسته به مدل‌های مختلف بین 350 هزار تا 600 هزار دلار قیمت داشت، هم‌چنین مدل لندالت قیمتی بالغ بر یک میلیون دلار داشت، اما با توجه به فروش ضعیف می‌باخ، در سال 2013 کمپانی بسته شد. زیرا از سال 2002 تا 2012 تنها 3000 دستگاه می‌باخ فروختند. 
نام:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز: 450
قوانین ارسال نظر
بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج