هنرمندان مشهوری که بیماری روانی داشتند
۶۶۸۳۸۵
۰۷ بهمن ۱۳۹۷ - ۰۹:۱۳
۱۹۵۴۵ 
این ایده که بیماری روانی به نوعی به خلاقیت کمک می‌کند یا آن را تقویت می‌کند قرن هاست که مورد بحث است. حتی فیلسوف یونان باستان «ارسطو» نیز معتقد بود هیچ ذهن بزرگی تا به حال بدون مقداری دیوانگی وجود نداشته است.
برترین‌ها - ترجمه از الهام مظفری: این ایده که بیماری روانی به نوعی به خلاقیت کمک می‌کند یا آن را تقویت می‌کند قرن هاست که مورد بحث است. حتی فیلسوف یونان باستان «ارسطو» نیز معتقد بود هیچ ذهن بزرگی تا به حال بدون مقداری دیوانگی وجود نداشته است. اگرچه ارتباط بین بیماری روانی و خلاقیت تاکنون تایید نشده، اما برخی از مشهورترین هنرمندان بصری غربی گرفتار بیماری‌های روانی بوده اند. در برخی از این هنرمندان شیاطین درونی به آثارشان راه یافته اند و در برخی دیگر، خلاقیت به عنوان تسکین بیماریشان عمل کرده است.

فرانسیسکو گویا (Francisco Goya)، ۱۷۴۶ تا ۱۸۲۸
 
هنرمندان مشهوری که بیماری روانی داشتند

شاید بیماری روانی در آثار هیچ هنرمند دیگری به اندازه فرانسیسکو گویا به راحتی قابل تشخیص نباشد. آثار این هنرمند به سادگی به دو دوره تقسیم می‌شود: دوره اول با پرده‌های نقش دار، کارتون‌ها و پرتره ها و دوره دوم با مجموعه‌های «نقاشی‌های سیاه» و «فجایع جنگ» شناخته می‌شود و موجودات شیطانی، جنگ‌های خشونت آمیز و صحنه هایی از مرگ و نابودی را به تصویر می‌کشد. بیماری روانی گویا با شروع ناشنوانی او در سن ۴۶ سالگی مرتبط است که طبق نامه‌ها و خاطراتی که از او باقی مانده، باعث شد بیشتر منزوی، بدبین و وحشت زده باشد.

ونسان ونگوک (Vincent van Gogh)، ۱۸۵۳ تا ۱۸۹۰
 
هنرمندان مشهوری که بیماری روانی داشتند

نقاش هلندی «ونسان ونگوک» در سن ۲۷ سالگی در نامه‌ای به برادرش تئو نوشت: «تنها نگرانی من این است که چطور می‌توانم برای جهان مفید باشم؟» ده سال بعد به نظر می‌رسید ونگوک به پاسخ سوال خود نزدیک‌تر شده، او با هنر خود می‌توانست اثری ماندگار روی جهان بگذارد و رضایت شخصی خود را در این فرآیند پیدا کند. متاسفانه علیرغم خلاقیت فوق‌العاده‌اش در این دوران، او هم چنان از اختلال دو قطبی و صرع رنج می‌برد.
 
ونگوک در سال‌های ۱۸۸۶ تا ۱۸۸۸ در پاریس زندگی کرد. او در نامه هایش در این دوران از وحشت‌های ناگهانی، احساسات عصبی خاص و کم شدن آگاهیش می‌نویسد. به خصوص در دو سال پایان عمرش، پس از دوره‌های افسردگی عمیق، دوره‌های کوتاهی از خوشحالی و انرژی زیاد را تجربه می‌کرد. او در سال ۱۸۸۹ داوطلبانه خودش را به یک بیمارستان روانی معرفی کرد و تحت درمان روانی مجموعه از نقاشی‌های خیره کننده خلق کرد.
 
ونگوک تنها ۱۰ هفته پس از مرخص شدن از بیمارستان در سن ۳۷ سالگی خود را کشت. او میراث بزرگی به عنوان یکی از خلاق‌ترین و بااستعدادترین هنرمندان قرن بیستم از خود به جای گذاشت. علیرغم اینکه او در دوران حیات خود ناشناخته بود چیزهای زیادی برای ارائه به این دنیا داشت.‌ می‌توانید تصور کنید که اگر بیشتر زنده می‌ماند چه آثار بی نظیری از او داشتیم.

پل گوگن (Paul Gauguin)، ۱۸۴۸ تا ۱۹۰۳
 
هنرمندان مشهوری که بیماری روانی داشتند

گوگن پس از چند بار تلاش برای خودکشی از استرس زندگی در پاریس به پلینزی فرانسه فرار کرد و در آنجا برخی از مشهورترین آثار خود را خلق کرد. اگرچه این سفر الهام بخش او بود، اما کافی نبود و هم چجنان از سفلیس و اعتیاد به دارو و الکل رنج می‌برد. او در سال ۱۹۰۳ و در ۵۵ سالگی پس از مصرف مورفین درگذشت.

ادوارد مونک (Edvard Munch)، ۱۸۶۳ تا ۱۹۴۴
 
هنرمندان مشهوری که بیماری روانی داشتند

هیچ کس بدون کمک اختلال درونی نمی‌تواند تابلویی مثل جیغ را خلق کند. علاوه بر این مونک مشکلات روانی خود را در خاطرات روزانه اش ثبت کرده است که در آن افکار خودکشی، توهم ها و فوبیاها ( از جمله آگروفوبیا) و سایر احساساتی که باعث درد فیزیکی و روانی او می‌شده را توصیف کرده است.

اگنس مارتین (Agnes Martin)، ۱۹۱۲ تا ۲۰۰۴
 
هنرمندان مشهوری که بیماری روانی داشتند

اگنس پس از تعداد شکست روانی همراه با توهم، در سال ۱۹۶۲ و در سن ۵۰ سالگی مبتلا به شیزوفرنی تشخیص داده شد. او بعد از اینکه سرگردان در خیابان پیدا شد به بیمارستان روانپزشکی سپرده شد و تحت درمان شوک الکتریکی قرار گرفت. مارتین پس از مرخص شدن از بیمارستان به بیابان نیومکزیکو رفت، جایی که توانست راهی برای کنترل شیزوفرنی خود پیدا کند و در نهایت در ۹۲ سالگی فوت کرد. او مرتبا در جلسات گفتار درمانی شرکت می‌کرد، مدیتیشن می‌کرد و ذن بودیسم انجام می‌داد. برخلاف سایر هنرمندانی که با بیماری روانی روبرو بودند، مارتین ادعا می‌کرد شیزوفرنی هیچ تاثیری روی کارش نداشته است. با این وجود، می‌توان تاثیر آن را روی آثارش دید به خصوص نقاشی‌های آبستره ذن مانند.
 
 
منبع: thoughtco
مطالب مرتبط
انتشار یافته: 18
در انتظار بررسی:0
Iran, Islamic Republic of
12:56 - 1396/11/08
مطلب خیلی خوبی بود, ممنون
Iran, Islamic Republic of
20:33 - 1396/11/08
آخریه مثلا نقاشی بود؟! :|
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۰:۰۳ - ۱۳۹۷/۱۱/۰۷
خیر سرشون به هر جفنگی میگن هنر مدرن
بدون نام
-
۱۱:۳۵ - ۱۳۹۷/۱۱/۰۷
همون تابلو جیغ بخدا هر بچه ای ان میکشه نمیدونم چیش هنریه یا انقدر بزرگش میکنن
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۵:۴۰ - ۱۳۹۷/۱۱/۰۷
فقط آدمی که هنر رو درک می کنه میتونه این نقاشی ها رو بفهمه شما زیادی خودتون رو اذیت نکنین
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۲۲:۲۵ - ۱۳۹۷/۱۱/۰۷
خانوم یا آقای ۱۵:۴۰ من هنر نمی‌فهمم میتونی نقاشی آخری رو برای یه نفهم- اشاره به خودم- تفسیر کنید؟
Iran, Islamic Republic of
23:22 - 1396/11/08
منم یه هنرمندم که بیماری روانی دارم !!!
توی دو سالگی تابلو آخریه رو رو دیوار خونمون کشیدم در حالی که همزمان با اون مادرفوبیا داشتم
.
.
.
مادر فوبیا به ترس از مادر گفته می شود !!!
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۱۴ - ۱۳۹۷/۱۱/۰۷
خحخخ
شقایق
Iran, Islamic Republic of
۲۳:۱۶ - ۱۳۹۷/۱۱/۰۸
خخخخخ ای وای
Iran, Islamic Republic of
14:55 - 1397/11/07
دست یه وزغ قلم مو بدی بهتر از اینا هنر مدرن خلق میکنه
Iran, Islamic Republic of
15:32 - 1397/11/07
نقاشی آخر منو تحت تاثیر قرار داد:/
Iran, Islamic Republic of
15:41 - 1397/11/07
من عاشق تابلوی جیغ و شب پر ستاره هستم
Iran, Islamic Republic of
19:47 - 1397/11/07
ون گوگ خودکشی نکرد.لطفا اطلاعات غلط منتشر نکنید:*)
Iran, Islamic Republic of
12:13 - 1397/11/08
یک مشت حیوان نفهم و جهان سومی پای این مطلب کامنت گذاشتن
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۸:۳۰ - ۱۳۹۷/۱۱/۰۸
بابات حیوونه
Iran, Islamic Republic of
15:03 - 1397/11/08
اونایی که میگن ما بیسوادیم خو یه توضیح راجع به نقاشیه اخر بدن
نام:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز: 450
قوانین ارسال نظر
بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج