توضیح امام جمعه زابل درباره گورخواب‌های این شهر
۷۴۲۹۱۹
۱۷ تير ۱۳۹۷ - ۰۷:۵۹
۴۷۴۹ 
روزنامه اعتماد نوشت: «گورخوابی را پیش‌تر در حومه پایتخت دیده بودیم؛ این مورد جدید از این نوع خواب را اینک در قبرستان قدیمی زابل می‌بینیم. عکاس این صحنه‌های تاسف‌انگیز و رقت آور می‌گفت: نامش اسماعیل است؛ اهل دزفول؛ و سال‌های گذشته به این شهر آمده.»

علی اکبر کیخا (امام جمعه زابل) در اعتماد نوشت:

بنده دو سه بار به محل سكونت اين افراد مراجعه كرده بودم. از نزديك با آنها صحبت كرده بودم و شخصا شاهد شرايط نامساعد زندگي‌شان بودم.

اندر تفاوت گورخواب‌های تهرانی و زابلی!

تعدادي‌شان خرابه خوابند. بعضي‌شان كارتن‌خوابند و در ساختمان‌هاي مخروبه يا نيمه‌كاره سكونت دارند. تعدادي‌شان هم در قبرها مي‌خوابند اما عموما در حاشيه‌هاي شهر ساكن هستند. آنچه من ديدم بسيار تاسف بار بود. از هر نظر، از نظر شرعي، از نظر انساني كه نگاه كنيد، هر جور كه نگاه كنيد شرايط زندگي اين افراد بسيار تاسف بار بود.

من شاهد بودم كه اين افراد تا چه حد از اين نحوه زندگي دچار رنج هستند و خود ما هم كه شاهد شرايط زندگي آنها بوديم به‌شدت رنج مي‌كشيديم. چرا كه مي‌دانستيم با يك مديريت صحيح، امكان داشت كه شاهد چنين صحنه‌هايي نباشيم. اغلب‌شان روستايياني بودند كه به دليل خشكسالي و فقدان امكانات زندگي از روستاي محل سكونت خود كوچ كرده و به شهرها پناه آورده بودند؛ به جايي كه آب و امكانات زندگي باشد. تعدادي‌شان كه تمكن مالي داشتند، به استان‌هاي ديگر مهاجرت كرده بودند و آن عده كه درگير فقر شده بودند، به حاشيه‌هاي شهر پناه آوردند.

دو، سه باري كه سراغ‌شان رفتم، هم در فصل گرم بود و هم فصل سرد. و هر فصل سختي‌هاي خودش را به اين افراد تحميل مي‌كرد. البته كه سختي‌ها در فصل زمستان و در ايام سرما بيشتر نمايان است و آدم‌ها مي‌توانند در فصل تابستان و گرما با حداقل امكانات گذران كنند. اما آنچه من شاهد بودم اينكه فصل گرما براي اين آدم‌ها، فصل بيماري بود و فصل سرما، فصل پناه گرفتن در هر كنجي كه آنها را از سرما حفظ كند.

يكي از تصاويري كه يادم مانده، در يكي از خرابه‌ها وارد اتاقي شديم شايد سه در چهار متر و در اين اتاق، حداقل ١٥ زن و مرد در سنين متفاوت جمع شده بودند در حالي كه تنها وسيله گرمايشي اين همه آدم، تكه‌هاي پلاستيك بود كه روي پاره‌هاي آجر آتش مي‌زدند و با شعله آن خودشان را گرم مي‌كردند. ١٥ زن و مرد، در يك اتاق سه در چهار متري زندگي مي‌كردند. البته كه اسم آنچه من ديدم، واقعا زندگي نبود...

گلايه من بعد از تمام دفعاتي كه سراغ اين مردم رفتم، اين بود كه چرا شرايط ٥٠ گورخواب در تهران آن‌طور رسانه‌اي شد، مورد توجه همه مسوولان قرار گرفت، همه به مساله ورود كردند، گرمخانه‌ها آماده شد، اما چرا هزاران گورخواب و كارتن‌خواب و خرابه‌خواب در زابل را هيچ مسوولي نديد ؟ اين آدم‌ها نيازمند توجه ويژه هستند تا از اين شرايط نجات پيدا كنند. چرا ٥٠ نفر در تهران اينطور به رسانه‌ها رسيدند اما ٦ هزار نفر در منطقه محروم زابل اصلا به چشم نيامدند؟

برچسب ها:
مطالب مرتبط
انتشار یافته: 6
در انتظار بررسی:0
Iran, Islamic Republic of
08:28 - 1397/04/17
آهت دامنگیرباعث وبانی این وضعیت بشه انشاالله دیگرحرفی ندارم
Iran, Islamic Republic of
13:45 - 1397/04/17
خدا لعنتشون کنه چرا نظرم رو پخش نمی کنید نکنه شما هم رشوه میخواهید
Iran, Islamic Republic of
15:11 - 1397/04/17
هی حاجاقا چ گویم ک نگفتنش بهتر هست
Iran, Islamic Republic of
17:27 - 1397/04/17
البته بیشتر شون معتادند نه محتاج
بیایید کمی هم واقعیت رو بگیم
اینم محض اطلاع کسانی که اهل تحقیق هستند
Iran, Islamic Republic of
17:45 - 1397/04/17
خدا به دادمون برسه.چه خبره واقعا؟ مگه اینا آدم نیستن ؟گناهشان اینه که پول ندارن؟که به خاطر بی آبی -خشکسالی و بی خیالی مسئولین اینقدر در عذابن...
Iran, Islamic Republic of
18:02 - 1397/04/17
همه امکانات مال پایتخت و پایتخت نشینهاست. حتی اگه گورخواب باشن
نام:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز: 450
قوانین ارسال نظر
بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج