با «هیولا»، مهران مدیری امروز را بهتر بشناسیم
۸۷۷۹۰۳
۰۳ تير ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۲
۸۳۲۳ 
کسانی که «هیولا» را با ذهنیت تبلیغات پیش از آغاز توزیع آن درباره همکاری دوباره مهران مدیری و پیمان قاسم خانی پس از سالها به تماشا نشستند، بی شک بشدت مأیوس شده اند.

بانی فیلم: کسانی که «هیولا» را با ذهنیت تبلیغات پیش از آغاز توزیع آن درباره همکاری دوباره مهران مدیری و پیمان قاسم خانی پس از سالها به تماشا نشستند، بی شک بشدت مأیوس شده اند. بویژه اینکه انتظار تماشاگر عام از این ترکیب، همیشه یک معجون کمدی کاملاً بامزه و سرحال بوده که در هر فضایی جواب گرفته و تماشاگرش را خندانده.

«هیولا» اما چه از لحاظ کیفی و چه بر اساس معیارهای کمدی، امتیازی خاص و چشمگیری برای مدیری برشمرده نمی شود.

حتی به نظر می رسد موج سواری روی دغدغه های اقتصادی مردم و شوخی با قشر متوسط و متوسط به پایین جامعه امروز ایران، نتوانسته ویژگی مهم و متمایزی برای این سریال محسوب شود. در واقع همان بُعدی که طرفداران آثار مدیری آنرا بولد کرده و دستاویزی برای دفاع از سریال و مانور روی آن قرار داده اند، بیشتر شبیه به یک پز مردم مدارانه است که با تظاهر بیهوده و از سر شکم سیری، سعی در جلب نظر عامه مردم دارد.

با «هیولا»، مهران مدیری امروز را بهتر بشناسیم!

غافل از اینکه این شعارها از سوی نویسنده ای طراحی شده که خود فعالیت سینمایی اش در مقام کارگردان را با یکی از همین صاحبان سرمایه های ناسالم آغاز کرد و حالا اصرارِ فیلمنامه ای که او سرپرستی نگارشش را بر عهده داشته، بر همدلی با فرهنگیان به عنوان کسانی که از همین ناحیه بسیار متضرر شده اند، شبیه به یک شوخی غیر انسانی است.

گذشته از این لفافه فرامتنی، «هیولا» به عنوان یک کمدی اجتماعی یا هر ژانر دیگری که سازندگان برایش متصور هستند، کاملاً لوس و ابتدایی تعریف شده.

محوریت دبیری شرافتمند با یک زندگی معمولی در «هیولا» و آغاز مناسبات مشکوک او با مردی که در معاملات و تجارت های غیرقانونی، اما به ظاهر قانونی دست دارد، هر چند روی کاغذ بستر جالب اولیه ای برای طرح مسائل مبتلابه امروز جامعه است، اما درجا زدن در چند شوخی تک لوکیشنی مثل جلسات هیأت مدیره و یا رفتارهای جبرانی خیرخواهانه و اصرار باورناپذیر «هوشنگ شرافت»(اصلانی) به شرافتمند ماندن، در عین اعمال متعدد غیرقانونی، این سریال را بویژه در قسمتهای اخیر به تکرار کشانده.

سبک ایستای مدیری در کارگردانی، اینجا در برخورد با قصه ای که ریتم درونی اش کند و گاه خسته کننده است، موجب شده تماشای سریالی که باید برای هر قسمتش هزینه کرد، دشوار شود.

این در حالی است که جایگزینی فرهاد اصلانی به جای سیامک انصاری در روند هنجارشکنی واشنایی زدایی در کستینگ نیز کمکی به ایجاد تنوع در ساخته جدید مدیری نکرده؛ چرا که او همچنان مشغول تکرار تیپ و کنش و واکنش آشنای انصاری در ساخته های این سالهای مدیری است. رفتارهایی مثل چشم درشت کردن از تعجب و رویارویی با قانون شکنی و هنجارگریزی از جمله همین موارد است. اصلانی هرچند بازیگر هوشمند و توانایی است، اما به نظر در این قالب مجالی برای بهره گیری از پتانسیل هایش ندارد و انگار تشویق و توصیه به بازآفرینی تیپی تکراری شده.

البته در این باره نمی توان منکر آن شد که حضور گوهر خیراندیش، محمد بحرانی و شبنم مقدمی در جهت همین روند مذکور جواب داده و به تغییر فضا و جنس بازی ها انجامیده. ضمن اینکه بازی هنرمند کودک مانیا علیجانی در نقش هاله شرافت، دختر هوشنگ هم بخوبی در دل کار نشسته. از سویی حرکت نمادین و انسانی مدیری در التفات به بازیگران پیشکسوت و هنرمندان از کار افتاده که اینجا در ارائه نقش به محسن قاضی مرادی تبلور یافته را هم باید جزو وجوه تحسین برانگیز کار او در چینش برخی از هنرپیشه هایش داشت.

ضمن اینکه همچنان تم آشنای ساخته های مدیری، یعنی جایگیری ناخواسته فردی مقید و متعهد در میان جمع و جامعه ای عاری از تعلقو قید، در اتمسفری آیتم گونه و اصطلاحاً «ساعت خوش» وار در حال تکرار است. آن هم با کمترین میزان از به روز شدن و نزدیکی با ذائقه تماشاگران امروز سریالها.

مدیری «هیولا» را پس از چهار سال دوری از عرصه سریال سازی ساخته؛ او طی این سالها اما اغلب در حوزه کارهای آیتمی کار کرد و نخستین سینمایی اش را هم ساخت. ضمن اینکه چهار سال پیش هم «در حاشیه۲» در تلویزیون نتوانست توفیق کارهای قبلی مدیری را تجربه کند و مروری کلی بر آن نشان می داد مدیری گویی به نوعی در حوزه آیتم سازی گرفتار مانده. حوزه ای که در کنار پلاتو خوانی، در سیطره بی چون و چرای مدیری است و در این میدان انصافاً هیچ رقیب جدی ای ندارد. مواردی که مدیری در آنها بدون آنکه وابستگی به متن فرد خاصی داشته باشد، قدرتمندانه می تازد و می درخشد.

این ویژگی را در همین «هیولا» هم می توان دید. مدیریِ بازیگر در گوشه هایی از «هیولا» که چندان دربند و آویخته به متن نیست، همچنان در تک صحنه های حضورش در نقش کامران کامروا، بامزه، فخرفروشانه و مقتدر عمل می کند. مدیریِ کارگردان، اما انگار با بی حوصلگی و طمأنینه بی موردی فیلمنامه را به تصویر کشیده و تلاشی برای غنی سازی بار کمدی آن نکرده. اغلب پلانها ایستا و کشدار هستند و تدوین کسالت بار هم به این معضل افزوده.

به طوری که در خیلی لحظات کار به یک سریال رادیویی می ماند و از حد مجموعه ای تلویزیونی دور است.

«هیولا» در کنار شناختی که از مدیری کارگردان، سالها پس از نمونه های خوش ساخت و دقیقی مانند «شبهای برره» و «پاورچین» برای مخاطبان آثارش به دست می دهد، شاید محک خوبی برای خود او به عنوان یک هنرمند عرصه کمدی هم باشد. فرصتی برای درک بهتر اینکه تا چه حد با مخاطب امروز و مطالباتش آشناست و دغدغه های او را می شناسد.

مدیری هر چند در «دورهمی» نشان داد راه ارتباط صمیمی با بیننده اش را بخوبی بلد است، اما وقتی دوباره گام در مسیر سریال سازی گذاشت، دوباره رویکردی آیتمی را برگزیده که البته بی شک ناشی از ظرفیت های متن است. متنی که همان قسمت اولش سنگ بنا را برای یک کمدی ناتوان از خنداندن گذاشت و به طرز عجیبی حتی اشتباهاتی نظیر روایت زندگی چهار نسل خانواده «شرافت»(جد، پدربزرگ، پدر و پسر) در یک قرن را هم پوشش نداد تا شکل یک گاف را به خود بگیرد! یا توسل به شوخی کشدار شکستن چوب برای نصیحت که بدون توجه به دستمالی بودن آن در سکانسی طولانی و بدون خلاقیت در قسمت اول تکرار شد.

جالب آنکه شوخی های متن هم با وجود فضای به نسبت باز شبکه نمایش خانگی در قیاس با تلویزیون، اغلب دِمُده و سطحی هستند. همان طور که نیش و گزندهای مثلاً سیاسی – اجتماعی تعبیه شده در اثر نیز از ناحیه همین بی رمقی و عجز در ایجاد کمدی خنده آور و نوگرا، چنانچه اذهان عمومی از ترکیب مدیری- قاسم خانی توقع دارند، در سطح می مانند و حساسیتی سازنده ایجاد نمی کنند.

جدا از هیاهوی کم اهمیت و پوچ برخی پیج های مجازی، بی رغبتی افکار عمومی در پرداختن به «هیولا» و مناسبات آدمهایش و بدون واکنش ماندن آن از سوی مراکزی به درباره شان صحبت شده مثل دبیران، ناشران کتابهای کنکور و یا مدیران بخشهای خصوصی، دولتی و یا خصولتی را می توان به عنوان دلایلی برای معمولی بودن این سریال ویدئویی تلقی کرد. گرچه نمی توان انکار کرد پخش این سریال با همین کیفیت از تلویزیون می توانست به مراتب با واکنش های متنوع مثبت و منفی مواجه شود.

گرچه بی اغراق، باور مثبت عمومی به ساخته های مدیری، در جایگاه هنرمندی باهوش و کاربلد، فارغ از کیفیت آنها، همچنان می تواند مراسم بدرقه خوبی برای «هیولا» ترتیب دهد و مشتاقانه تماشاگرانش را در انتظار اثر بعدی او نگه دارد.

مطالب مرتبط
انتشار یافته: 17
در انتظار بررسی:0
Iran, Islamic Republic of
09:42 - 1398/04/03
اینا دوست دارن مدیری ام بیاد شوخی های مفتضح فیلم های کمدی امروز سینما رو تو سریالش بگنجونه تا بگن این سریال کمدیه.
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۹:۲۱ - ۱۳۹۸/۰۴/۰۳
اصلا سریال رو دیدی ؟
مهران
Iran, Islamic Republic of
۰۱:۱۷ - ۱۳۹۸/۰۴/۰۴
بدون نام ۱۹:۲۱ اگه منظورت شوخی های ریز سریاله این هنر نویسنده است که فیلم رو برای اکثر اقشار جذاب کنه وگرنه سریال چیزیه که هم کمدیه و هم خانوادگی. برخلاف بیشتر آثار کمدی امروز که توش عملا داره حرکات غیراخلاقی نمایش داده میشه.
Iran, Islamic Republic of
09:59 - 1398/04/03
اتفاقا جالب است و دست مسئولین نا سالم را رو میکند
Iran, Islamic Republic of
10:06 - 1398/04/03
با خوندن اولین خط از این خبر از عصبانیت نتونستم ادامه شو بخونم متاسفم برای نویسنده این خبر
Iran, Islamic Republic of
10:37 - 1398/04/03
بابا خدایش خنده داره ما که حال میکنیم اتفاقا اصلانی عالی و بسیار کمدی بازی میکنه
Iran, Islamic Republic of
11:08 - 1398/04/03
اتفاقا هیولا یک اثر ماندگار از مدیری است . معلوم نیست بانی فیلم به چه علت و بر چه اساسی همه چیز را زیر سوال برده است . احتمالا موضوع فراسیاسی است و در این مقطع زمانی نباید هیولا بوجود می آمد .
بزرگترین پیام هیولا این است که حتی شرافتمند ترین انسانها وقتی در معرض آلودگی قرار می گیرند ، به دلیل نیاز و احتیاج دچار آن خواهند شد و بدین ترتیب جامعه به تدریج خالی از افراد شرافتمند شده و به جایی می رسیم که امروز رسیدیم یعنی با هر تلاطمی همه به دنبال منافع شخصی و برداشتن کلاه دیگران هستند . این یک فساد شدید اجتماعی است و جامعه را به تباهی و نابودی خواهد کشاند .
آن که شیران را کند روبه مزاج
احتیاج است احتیاج است احتیاج
پاسخ ها
بدون نام
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۲۱ - ۱۳۹۸/۰۴/۰۳
چون این سریال واقعیت امروز جامعه ماست به مذاق خیلی ها خوش نمیاد
Iran, Islamic Republic of
12:07 - 1398/04/03
معلومه که شما از یه سیاره دیگه اومدین و این برنامه خبر داغو ساختین... یا فیلم نگاه نمی کنید یا نگاه هم می کنید چیزی نمیفهمید‌..شوخی با قشر متوسط؟اولا ما دیگه متوسط نداریم یا خیلی پولداریم یا خیلی فقیر... اینا شوخی نیست اینا درد جامعه هست که اون نویسندتون چیزی نمیفهمه از غمو دردی که ما داریم میکشیم... اگه واسه شما شوخیه واسه ما عذابه عذاب... واقعا متاسفم واسه نویسندتون...
Iran, Islamic Republic of
12:56 - 1398/04/03
احتمالا بانی فیلم خیلی عصبانی هست که پروژه های مدیری رو نمیتونه بگیره برای همین روش تخریب رو در پیش گرفته....
Iran, Islamic Republic of
15:03 - 1398/04/03
بهترین سریاله
پاسخ ها
pary
United Arab Emirates
۰۰:۵۸ - ۱۳۹۸/۰۴/۱۰
دقیقااا خیلی خوبه والا تا اونجاای که من دیدم همه از فیلمش راضی بودن...ینی حسادت چه میکنه با ایناا
Iran, Islamic Republic of
15:07 - 1398/04/03
واقعا برای نویسنده این متن متاسفم
سریال هیولا عالیه
Iran, Islamic Republic of
16:15 - 1398/04/03
اتفاقا خیلی هم قشنگه این سریال خیلی هم با مغهومه
هم درد جامعه رو قشنگ نشون میده
نقش فرهاد اصلانی هم اصلا شبیه نقش های سیامک انصاری نیست
اینجا فرهاد اصلانی اولش یه آدم پاک و سالمه بعد بر اثر احتیاج کم کم آلوده میشه
اما نقشهای سیامک انصاری همیشه یه انسان خوب و فهمیده و با
فرهنگ هست که هیچ کس درکش نمیکنه و همه فکر می‌کنند
نادونه
Iran, Islamic Republic of
08:37 - 1398/04/05
سریال عالیه...عالی. منتقدها اگه درک و فهم داشتن سینمای کمدی الان به اینجا نرسیده بود. به جای اینکه از مدیری با این کار قوی حمایت کنن این جوری می زننش. هیولا عالیه...عالی
Iran, Islamic Republic of
15:44 - 1398/04/07
مهران مدیری همیشه حرف حق رو میزنه که واسه یه عده خوشایند نیست حرف حق تلخه
Iran, Islamic Republic of
15:49 - 1398/04/07
هیولا یک اثر ماندگاره
واقعا واسه نویسنده این خبر بیخود که از حسودی داره میترکه متاسفم مهم اینه که مردم مهران مدیری و کارایی که میسازه رو دوست دارن و کسی نمیتونه جایگاه اونو تو دل مردم خراب کنه کلا یه عده دوست ندارن مردم خوشحال باشن و از وجود کسایی مثل مهران مدیری لذت ببرن و حرف حق رو بشنون
نام:
* نظر:
تعداد کاراکترهای مجاز: 450
قوانین ارسال نظر
بانک اطلاعات مشاغل تهران و کرج